De weg naar genezing: één stap vooruit en soms twee terug

Een tijdje geleden heb ik met jullie gedeeld dat ik bezig ben met herstellen van een depressie. Omdat ik merk dat er een drempel is voor veel mensen om hulp te zoeken als ze niet lekker in hun vel zitten wil ik jullie af en toe meenemen in mijn traject naar genezing. Want hulp bij mentale uitdagingen zijn niet iets om je voor te schamen. Het is juist enorm krachtig om voor jezelf te kiezen. Je kwetsbaar op te stellen én daadwerkelijk hulp in te schakelen.

Terug bij het begin
Er zijn dagen dat het ronduit goed gaat. Maar er zijn ook momenten waarop ik het gevoel heb dat ik één, twee of meerdere stappen terug doe. Dat de weg van herstel geen continue stijgende lijn zou zijn, had ik wel kunnen bedenken. Maar hoe ingewikkeld is het dat er dagen zijn dat het lijkt of ik terug ben bij het begin. Zeker die momenten slaan twijfels toe. Doe ik het wel goed? Zak ik nu dan echt door het ijs?

Balans tussen gevoel en redenatie
Om mijn herstel te bevorderen, volg ik pscyhomotore therapie (PMT). Met behulp van oefeningen en door veel te praten probeer ik dichter bij mijn gevoel te komen. Voor een rationeel iemand als ik erg ingewikkeld. Want ‘hoe voel je je?’ werd door mij vaak afgedaan met een antwoord dat afkomstig was van mijn verstand. En inmiddels ben ik er wel achter dat er een balans moet zijn tussen datgene wat je voelt én het beredeneren van de dingen vanuit je verstand.

Het is waar: achter wolken schijnt de zon
Door de therapie leer ik dat momenten dat het niet goed gaat er ook bij horen. Dat het juist goed is om af en toe de emoties te voelen omdat het bijvoorbeeld niet loopt zoals je wil. Makkelijk? Nee. Maar door me bewust te zijn van datgene wat er gebeurt leer ik ervan. En zie ik in dat ook de mindere dagen een onderdeel zijn van het grotere geheel. Het is namelijk waar. Achter de wolken schijnt de zon. En doordat het soms bewolkt is leer je de momenten dat de zon schijnt juist meer waarderen.

Maar praat erover. Deel als het even niet zo loopt zoals je wil. Blijf er niet alleen mee lopen.

Arnoud Blijdorp, ‘Zwerfie Anna Paulowna’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *