Grote hulp zo’n kleine meid

Het is zo’n meisje dat direct je hart binnenwandelt als je haar ziet. Bijna dagelijks was ze bij opa en oma. Maar wanneer opa overlijdt, twijfelen haar ouders of ze niet te jong is om al met verlies opgezadeld te worden. Gelukkig kan ik ze heel snel overtuigen dat kinderen op hun eigen manier rouwen, maar dat je hen wél de kans moet geven. Dat juist het weghouden bij haar geliefde opa later een enorme impact op haar leven kan hebben.

Vanaf de eerste dag betrekken we het meisje bij het afscheid van haar opa. Met haar 5 jaar reageert ze door het stellen van heel veel vragen, maar ook door gewoon weer verder te spelen als ze er genoeg van heeft. Precies volgens het boekje.

We krijgen een bijzondere band
Ze is een grote hulp en omdat ik elke dag bij haar opa (en de rest van de familie) kom kijken, krijgen we een bijzondere band. Natuurlijk ben ik blij met haar hulp, want er is altijd wel ‘een klusje’ voor haar te doen. Helpen opa zijn overhemd rechttrekken, even voelen of opa nog koud genoeg is, kijken of de bloemen nog genoeg water hebben… Geweldig zo’n goede hulp!

‘Zei opa nou wel wat tegen jou?’
Op de vierde dag wil ze echter niet met me mee naar binnen. “Nee hoor, ga jij maar. Ik wacht hier wel.. Als ik weer bij haar kom, snap ik het meteen want ze vraagt heel serieus: “En… zei opa nou wel wat tegen jou?” Ik moet even slikken en na een dikke knuffel weet ik dat m’n uitleg nog een keer herhaald moet worden…

Brenda Tijmes, uitvaartbegeleiding

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *