Het voelt een beetje gek

Normaliter ga ik in het voorjaar en de zomer regelmatig ’s avonds even een rondje om zwerfafval op te ruimen. Een combinatie van lekker buiten en nog nuttig ook.

Maar door de huidige situatie beperk ik het ‘op pad gaan’. Ik ruim ook nauwelijks zwerfafval op.

Er zijn natuurlijk ergere dingen, maar toch… al dat soort vanzelfsprekende dingen ineens niet meer doen voelt gek. Ik ben dankbaar dat ik nog niemand ken die direct de nare gevolgen van corona heeft ervaren. En toch voelt iedereen er iets van. In welke vorm dan ook.

En dat is voor ons allemaal nieuw. Het is zoeken naar de vorm waarin we met elkaar omgaan. Dat levert leuke, nieuwe situaties op. Dat je ineens in de supermarkt iemand ziet terugdeinzen, omdat een ander even een pak melk wil pakken. Krampachtig afstand houden en tijdens wandelingen zie ik mensen ineens de graskant in lopen om te voorkomen dat we dichterbij elkaar komen dan 1,5 meter.

En toch is alles een aanleiding om meer te praten met mensen. In de winkel raak je in gesprek met andere mensen die ook moeten lachen als voor zich een schouwspel afspeelt wat ernstig lijkt op een potje schermen…. Hop, hop, hop… naar de andere kant. Ik kan er nog niet aan wennen. Het voelt een beetje gek.

Maar ook al voelt het allemaal niet vanzelfsprekend: Hou vol. Gebruik je gezonde verstand. Volg de maatregelen op. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor je omgeving.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *