Zelfvertrouwen, een gedicht

Mijn naam is Cindy Tas, faalangstreductietrainer, beelddenkspecialist en psychomotorisch kindercoach. Na ruim 18 jaar gewerkt te hebben als leerkracht op een basisschool, heb ik inmiddels een aantal jaar een praktijk voor leerondersteuning en training in ‘t Zand. Komende tijd zal ik voor Raakt Media regelmatig een blog schrijven over van alles op het gebied van leren en zelfvertrouwen.

Een gedichtje
In dit eerste blog wil ik een mooi gedichtje over zelfvertrouwen met jullie delen. Op de Lentetuin in Breezand heb ik Judith van Lierop, van Studio Jude uit ’t Zand, leren kennen. Wat zij doet is ontzettend leuk. Judith schijft namelijk persoonlijke gedichtjes, op maat, naar aanleiding van een kort gesprek dat je met haar voert. Uiteraard wilde ik graag een gedichtje vóór en over mijn praktijk!

Na even praten over wat ik belangrijk vind in de begeleiding die ik geef aan kinderen, schreef Judith dit persoonlijke gedichtje voor me (zie foto). En die woorden waren raak. Precies wat ik graag met de kinderen (en middelbare scholieren en volwassenen) wil bereiken tijdens de begeleiding: Geloven en vertrouwen in jezelf. Geloven en vertrouwen in je eigen kwaliteiten en kunnen. Dat heeft Judith in dit gedichtje heel treffend verwoord. Het heeft uiteraard een mooie plek in mijn praktijk gekregen.

Niet helpende gedachtes
Met kinderen heb ik het vaak over ojee en oké-gedachtes. Gedachtes die niet helpend zijn en gedachtes die juist wèl helpend zijn. Ook bij volwassenen kan zo’n niet helpende gedachte soms nog aardig in de weg zitten. Misschien wel herkenbaar? Als ik voor mezelf spreek in ieder geval wel. Bijvoorbeeld: Wat zal men ervan vinden als ik dat doe? Dat durf ik echt niet! Of straks gaat het fout!

Vroeger liet ik me leiden door deze gedachtes. Dacht ik dat ik het niet durfde? Dan deed ik het niet. Dacht ik dat mensen dat wel heel stom zouden vinden? Dan deed ik het niet. Dacht ik dat het misschien niet zou lukken? Dan deed ik het niet.

Ik heb van die ojee-gedachtes toch oké-gedachtes leren maken. Ben op deze oké-gedachtes gaan vertrouwen. Ben erin gaan geloven. En daarmee is ook mijn geloof en vertrouwen in mijzelf gegroeid. Heb ik dan nooit meer last van niet-helpende gedachtes. Ja zeker nog wel! Maar ik herken ze en weet nu (meestal) hoe ik ze kan omzetten in helpende gedachtes.

In de praktijk
Terug naar de praktijk, naar de begeleiding van kinderen op het gebied van zelfvertrouwen. We gaan samen eerst eens onderzoeken van welke niet helpende gedachtes een kind last heeft. Meestal is dit snel duidelijk door wat een kind zegt of door hoe een kind doet. Als het zegt ‘ik kan echt niet rekenen’ of als zijn of haar gezicht betrekt als je het over minsommen hebt, gaan we eerst met die gedachtes aan de slag, voordat we gaan rekenen.

Die gedachtes gaan we dan echt op allerlei manieren ‘omdenken’. Van bijvoorbeeld ‘ojee, ik kan dat echt niet’ naar ‘oké, ik vind het lastig. Ik kan het misschien nu NOG niet, maar ik kan het wel leren’.  

Deze meer helpende gedachtes schrijven we op en hier doen we dan weer allerlei oefeningen mee. Het is zo mooi om te zien hoe hier dan na een aantal keer stappen in gemaakt worden. Om te zien hoe er meer ontspanning komt, zodat de stappen in het leren ook beter gemaakt kunnen worden. Om dat vertrouwen en geloof in zichzelf en in hun eigen kunnen en in hun eigen kwaliteiten te zien groeien.

En dàt wist Judith heel mooi in dit gedichtje samen te vatten. Dankjewel Judith! Ook geïnteresseerd in een persoonlijk gedichtje? Neem dan eens contact op met Judith via www.studiojude.nl

Wil je meer informatie over de begeleiding bij faalangst en het versterken van het zelfvertrouwen? Kijk dan eens op mijn website www.cindytas.nl. Uiteraard vind ik het ook heel leuk als je me volgt op mijn Facebookpagina of op Instagram.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *