Gewoon menselijk

Afgelopen voorjaar moest Arthur (56) zijn tijdelijke huurwoning in Hippolytushoef verlaten. Hij kwam terecht op een camping in Anna Paulowna. Een paar jaar eerder verloor hij zijn baan. Zijn huwelijk verliep moeizaam. Door al zijn zorgen sliep hij nauwelijks en dacht hij aan zelfmoord. Door de ondersteuning van wijkteammedewerkster Rosaly kan hij weer verder. “Jarenlang werkte ik als elektromonteur”, vertelt Arthur. “Ik heb zelfs een tijd een eigen bedrijf gehad. Drie jaar geleden verloor ik mijn baan. In dezelfde periode ontmoette ik mijn huidige vrouw. We trouwden, ze werd zwanger en we zochten een woning voor ons gezinnetje. Door een oude huurachterstand van haar lukte dit niet. Ik moest ondertussen mijn tijdelijke huurwoning uit en kwam noodgedwongen terecht in een tent op een camping in Anna Paulowna.”

Thuiskomen
“Ons huwelijk verslechterde snel. Na de geboorte van mijn dochtertje voelde het alsof mijn vrouw ons kind te pas en te onpas inzette als drukmiddel. Mijn woonsituatie en mijn huwelijk leverden me zoveel zorgen op dat ik ’s nachts nauwelijks sliep. Ik bleef maar malen en wilde zo niet verder. Natuurlijk wilde ik het beste voor mijn dochter. Vanuit het wijkteam in de woonplaats van mijn vrouw kregen we ondersteuning bij het opstellen van een ouderschapsplan. Een medewerker van de gemeente, waar ik een uitkering aanvroeg, raadde me aan om zelf ook begeleiding te zoeken. Zo kwam het dat Rosaly een half jaar geleden bij me in de tent zat voor een keukentafelgesprek. Het klikte meteen. Opeens was er iemand die naar mij luisterde en begrip toonde. Zonder oordeel. Ze had zelf ook kinderen, dus ze kon zich inleven in mijn verhaal. Het voelde als thuiskomen: ze zei
precies de juiste dingen. Bovenal liet ze me praten, praten, praten. Over mijn huidige situatie, maar ook over pijn uit mijn verleden.”

Gesteund
“Natuurlijk gaf Rosaly me allerlei praktische adviezen. Zo raadde ze me aan om me in te schrijven voor een antikraakwoning. Toch was dit voor mij niet het belangrijkste. Het waren onze gesprekken die mij rust in mijn hoofd gaven. Daarnaast startte ik met hypnotherapie om beter te kunnen slapen. Een van de belangrijkste dingen waarbij Rosaly me ondersteunde? Ze liet me inzien dat mijn relatie niet gelijkwaardig was. Ik zocht liefde. Mijn vrouw wilde een kind. Dat inzicht gaf – hoe verdrietig ook veel ruimte. De afspraken in ons ouderschapsplan brachten duidelijkheid. Ik breng een vaste dag per week door met mijn dochter. Daarnaast sprak ik met mijn vrouw af om conflicten niet meer telefonisch ‘uit te vechten’. Rosaly was aanwezig bij onze gesprekken met Veilig Thuis en Stichting Esdégé-Reigersdaal. Door haar aanwezigheid kon ik mijn rust bewaren in contact met andere
hulpverleners. Ik voelde me gesteund en hoefde niet in de aanvals- of verdedigingsmodus.”

Zelf verder
“Rosaly nam de tijd voor mij. Er stond iemand naast me die luisterde en begrip toonde. Gewoon op een menselijke manier. Onlangs lukte het me bijvoorbeeld niet om een uitkering aan te vragen. Ik raakte gefrustreerd. Toen Rosaly eenmaal naast me zat, werd ik rustig en had ik de aanvraag zo ingediend. Gewoonweg door haar aanwezigheid en steun gaf ze me net dat duwtje in de rug dat ik soms nodig had. Als ik haar niet tegengekomen was, was ik minder snel tot oplossingen gekomen, omdat ik in de knel zat met mijn gevoelens.” Inmiddels heeft Arthur een huurwoning in Den Oever. “Rosaly ondersteunt me nog steeds met praktische tips en een luisterend oor. Ze vertelt me bijvoorbeeld dat ik bijzondere bijstand kan aanvragen om een bed te kopen. Ik slaap nu op de grond. Als mijn huis op orde is, ga ik op zoek naar werk. Ik ben Rosaly heel dankbaar, maar ik kan nu zelf verder.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *